ที่จั่วหัวมาแบบนี้ไม่ใช่อะไร

 

 

 

ที่ไปเพราะทุกปี จะมีงานทำบุญประจำปี ที่จะทำบุญอุทิศส่วนกุศล ให้คุณยายณี ที่ล่วงลับไปแล้ว

 

ครั้งนี้เป็นการเดินทาง ครั้งที่สองที่ สองพี่น้อง ได้เดินทางกันเพียงลำพัง โดยไม่มีผู้ปกครองไปด้วย

 

..... เหอๆ .. ก็สมควรแล้วละ โตๆ กันแล้วนี่

 

ขาไปนั่งรถไฟ ชั้นสอง แบบแอร์ไป

เด็กๆ ไม่เคยนั่งนะ แบบว่าบ้านจน นั่งแต่ชั้นสาม

ผมขนานนามตู้รถไฟชั้นสามตั้งแต่เด็กแล้วว่าเป็น

 

 

ก็แหงละ มันไม่มีที่นั่ง fix ให้อ่ะ

 

ส่วนใหญ่ ก็ซื้อตั๋ว มีเบอร์ให้ แต่เค้าจะนั่งกันตรงไหน ก็ได้ มาก่อนได้ก่อน

มาช้า ก็เศร้าจายยยยยยยยยยยยยยยย...

แต่ทว่า ตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไปนั้น จะมีที่นั่งตามหน้าตั๋ว ... มั่วไม่ได้ ... อายเจ้าหน้าที ...(ม่ายดีอย่าทำ เอิ๊กๆ)

 

ส่วนตัวแล้วชอบไปรถไฟ

 

ครั้งนี้ผิดถนัด .. ไปกลางคืนแถมรถแอร์ เก็บเสียง ไม่ค่อยได้ยินอะไรจากข้างนอก หน้าต่างเปิดไม่ได้ มองก็ไม่เห็น 

 

ตัดบทและกัน ... นั่งรถจากหัวลำโพง 21.30 น. ... แต่คาดว่า รถไฟสายตามเคย (เป็นประจำของ รฟท. ไทย)

ไปถึงอุตรดิตถ์ จากหน้าตั๋วกำหนดที่ 6.00 ของเช้าวันที่ 29 ตุลาคม ช้าไปร่วมชั่วโมง ถึงเกือบๆ  7.00 โมง

 

ไปถึงก็ตรงไปบ้านตา-ยาย ซึ่ง ตอนนี้เหลือคนอยู่ที่นั่นไม่กี่คน ส่วนใหญ่ ไปมีครอบครัวแยกอยู่ตามจังหวัดต่างๆ ซะเยอะ หรือไม่ก็ย้ายไปอยู่อีกที่ในตัว อ.เมืองนี่แหละ

 

เข้าไปก็เยี่ยมตา ป้า และหมาตัวน้อย เจ้าไฟเบอร์ และอีกสองตัว (ลืมถามชื่อมันน่ะ 555+)

ว่าแล้วก็นอนครับ ทุกที มาถึงก็นอนเอาแรง เที่ยงๆ ถึงพาน้องๆ ไปห้างที่

ความใหญ่ก็นะ ประมาณcenter one ตรงอนุสาวรีย์ชัยฯน่ะ -_-'

ก็พาเดินเล่น นัดเพราะนัดน้อง ลูกของน้าเอาไว้ ว่าจะพาไปโลตัส ประจำจังหวัด

ที่ต่างจังหวัด ใครไม่มีรถ นี่ถือว่าซวยมาก เพราะว่า รถประจำทาง หาไม่ได้ง่ายๆ เหมือน กทม.

จะไปไหนทีต้องโทรตามสารถี มาขับไปให้....

บ่ายก็โลตัส ถัดจากห้างเดิมไปหน่อย งานนี้ ถลุงเงินครับ .... ของไม่กี่ชิ้น แต่ล่อไปเกือบพัน

ก็มันมีชุดสังฆทาน นี่น่า ปีนี้ อยากจะมีส่วนร่วมในการทำบุญ เพราะไหนๆ เราก็มีเงินเดือนแล้ว

และก็ซื้อของเลี้ยงน้องไปในตัวด้วย

วันนี้ก็หมดไปกับการเดินช้อปปิ้ง ... แล้วก็กลับไปบ้านตา-ยาย ตามเดิม

ตอนไปเจอน้า ที่ร้านขายไก่ย่าง ห้าดาว (น้าคนนี้มาเปิดกิจการไก่ย่างห้าดาวซะแล้น)

ก็บอกว่าเด๋วเย็นนี้กินอะไรกันดี.. เด๋วป๋มเลี้ยงเอ๊งงง (หน้าใหญ่จริงฉัน)

สรุป กันที่ ...หมูกระทะโลดด (เวง มาซะไกล เพื่อกินหมูกระทะ กรุงเทพมีเต็มเลย -_-')

เลยขนมากันหมด กว่าสิบชีวิต

 

ป้า เค้าบ่นหนาววว... มาตั้งแต่ตอนกินได้สักชึ่วโมง พอจะเช็คบิลกลับ

เค้าก็สั่น บอกว่าไม่ไหวแล้ววว ทุกคนลงความเห็นว่า ท่าไม่ดี ต้องไปโรงพยาบาลด่วน เจ้าตัวก็ไม่ยอมไปซะนี่

 

เลยต้องบังคับให้ไป....แฟนของน้า คนนึงเป็นตำรวจ เค้า ก็พาขับซิ่งมาก แหกไฟแดงไปหลายแยกเลย เพราะกลัวอาการแกหนัก เลยรีบเข้า รพ.ประจำจังหวัด

 

ก็ฉุกละหุกกันพอสมควร ไอ้เราก็โทรบอกคนนู้น คนนี้ รวมไปถึง นอ้ง และเพื่อนที่สนิท ก็โทรบอกว่าตอนนี้เราอยู่ไหน

 

พอหมอเช็คอาการเสร็จ ก็ย้ายไปห้องอายุรกรรม แต่ด้วยความที่ว่าเกิดเหตุการณ์ ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีกอย่างหนึ่ง

ทำให้คลาดกันกับกลุ่มญาติ ไม่รู้เลยว่าเค้าย้ายตึกแล้ว

 

เหตุการณ์ที่ว่านั้น ก็คือ พี่ที่ออฟฟิศโทรมาบอกว่า server มีปัญหา .. เอาแล้วสิตู จะหาเน็ตที่ไหน เพื่อ remote เข้าไปแก้ ทางนี้ก็ยุ่งๆ กันอยู่ .... สรุปก็ต้องแก้ปัญหาทั้งที่ๆตัวเองอยู่ และ ก็ทาง กทม. ด้วย พร้อมๆกัน

 

ป้าก็อาการยังไม่ดี แถมแกต้องเป็นคนทำกับข้าว ตอนเช้า ด้วย

ซวยเลย แล้วพรุ่งนี้ใส่บาตรทำไง

ก็เลยต้องวางแฝนกันใหม่ว่าใครทำอะไรบ้างง

 

สรุปคือ น้าอีกคนเป็นคนทำ ช่วยกับน้าอีกคนหนึ่ง

ไอ้เราก็กลับไปช่วยปอกผลไม้ แล้วก็นั่งซัดเบียร์กับน้อง แก้ หนาว (จริงๆ มันยังไม่หนาวหรอก หาเรื่องไปงั้น)

 

สรุปแทบไมได้นอน

น้องสาวก็ อาสา เฝ้าไข้ที่โรงพยาบาล

 

 

 

 

วันที่สองนี่ไม่มีอะไร ช่วงบ่าย ก็อยู่แต่บ้านน่ะแหละ จนกระทั่งเย็นๆ ก็ออกไปหาซื้อของฝากเตรียมกลับ 

 

ขากลับก็นั่งรถทัวร์ รถออกสองทุ่มครึ่ง ถึงหมอชิต ราวๆ ตีสาม

 

มีเรื่องหงุดหงิดให้เกิดอีกจนได้ แต่ขี้เกียจเล่า ....

เอาเป็นว่า กลับมาถึงบ้านแม่ก็ตี 4  อยู่สักพัก คิดว่ากลับมาออฟฟิศดีกว่า

ก็มาถึง แล้วก็อาบน้ำ และนั่งเขียน spaces อย่างที่เห็นๆ อยู่นี่ละ

 

ส่วนรูปภาพ มีแต่ถ่ายตอนอยู่บนรถไฟ กะรถทัวร์ ใช้มือถือถ่าย เพราะไมได้เอากล้องไป

 

คราวหน้า คิดว่าจะไปเที่ยวบ้าง แต่อยากไปเชียงใหม่ เชียงราย ลำปาง ใครอยู่จังหวัดนั้น เตรียมแนะนำสถานที่เที่ยวด้วยเด้อ